Γεώτρηση-ρεκόρ στην Ανταρκτική αποκαλύπτει 23 εκατομμύρια χρόνια κλιματικής ιστορίας
Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι το κάλυμμα πάγου στη Δυτική Ανταρκτική είχε υποχωρήσει στο μακρινό παρελθόν, κάτι που μπορεί να συμβεί και στο μέλλον με καταστροφικές συνέπειες.
Έπειτα από προσπάθειες τριών ετών στην αφιλόξενη Δυτική Ανταρκτική, διεθνής ερευνητική ομάδα κατάφερε να ανοίξει γεώτρηση στο υπέδαφος και να ανασύρει δείγματα βράχων και λάσπης συνολικού μήκους 238 μέτρων, τον μεγαλύτερο πυρήνα που έχει ανασυρθεί ποτέ κάτω από στρώματα πάγου.
Σύμφωνα με την προκαταρκτική χρονολόγηση, η οποία βασίστηκε σε μικροσκοπικά απολιθώματα θαλάσσιων οργανισμών, τα δείγματα πηγαίνουν 23 εκατομμύρια χρόνια πίσω στο παρελθόν της λευκής ηπείρου, και καλύπτουν περιόδους κατά τις οποίες η θερμοκρασία της Γης ήταν υψηλότερη από ό,τι σήμερα –υψηλότερη και από τη θερμοκρασία στην οποία προβλέπεται να φτάσει ο πλανήτης το 2100 σύμφωνα με τις σημερινές κλιματικές πολιτικές.
Το παγοκάλυμμα της Δυτικής Ανταρκτικής, το οποίο έχει αρχίσει να εμφανίζει σημεία αστάθειας τις τελευταίες δεκαετίες, θα αρκούσε για να οδηγήσει σε καταστροφική άνοδο της στάθμης των ωκεανών κατά 4-5 μέτρα σε περίπτωση που έλιωνε εντελώς.
Το διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα SWAIS2C έχει στόχο να εξετάσει πώς το κάλυμμα πάγου αντέδρασε σε παλαιότερα επεισόδια κλιματικής αλλαγής, προκειμένου να μπορέσουν οι επιστήμονες να εκτιμήσουν πώς θα συμπεριφερθεί στο μέλλον.
«Από ό,τι γνωρίζουμε, οι μακρύτεροι πυρήνες πάγου που είχαν ανασυρθεί μέχρι σήμερα κάτω από παγοκάλυμμα είχαν μήκος μικρότερο από δέκα μέτρα. Εμείς υπερβήκαμε τον αρχικό στόχο μας των 200 μέτρων» δήλωσε η Μόλι Πάτερσον του Πανεπιστημίου Πανεπιστήμιο Μπίνγκχαμτον στις ΗΠΑ, συνεπικεφαλής της αποστολής.
Τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια, τεχνικά εμπόδια οδήγησαν στη ματαίωση της προσπάθειας. Η τρίτη απόπειρα ήταν η τυχερή.
Οι ερευνητές κατασκήνωσαν για δύο μήνες στο Κράρι Άις Ράις, κοντά στις ακτές της Δυτικής Ανταρκτικής, εκεί όπου οι παγετώνες της ενδοχώρας κυλούν στη θάλασσα και σχηματίζουν την παγοκρηπίδα Ρος, μια γιγάντια πλάκα πάγου που επιπλέει στον ωκεανό.
Η περιοχή απέχει 700 χιλιόμετρα απο τον πλησιέστερο ερευνητικό σταθμό.
Σε πρώτη φάση, η ομάδα χρησιμοποίησε ένα γεωτρύπανο θερμού νερού για να διαπεράσει 523 μέτρα πάγου, και στη συνέχεια, εγκατέστησε ένα γεωτρύπανο που κατέβηκε σε βάθος 1.300 κάτω από την επιφάνεια του πετρώματος.
Οι πυρήνες που ανασύρθηκαν χωρίζονται σε στρώματα. Ορισμένα περιείχαν μικρές και μεγάλες πέτρες, άλλα αποτελούνταν από ιζήματα λεπτόκοκκης λάσπης και άλλα περιείχαν υπολείμματα φυτοπλαγκτού.
Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι το συγκεκριμένο σημείο ήταν κάποτε μια παραλία που έβλεπε στον ανοιχτό ωκεανό, κάτι που σημαίνει ότι η παγοκρηπίδα Ρος είχε εξαφανιστεί κάποια στιγμή στο παρελθόν.
Μελλοντικές αναλύσεις στα δείγματα αναμένεται να δείξουν πότε συνέβη αυτή η δραματική υποχώρηση και ποιοι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να την προκάλεσαν.
Τα νέα δεδομένα θα επιτρέψουν τη βελτίωση των μοντέλων της συμπεριφοράς του πάγου, το κύριο εργαλείο με το οποίο θα μπορούσαμε να προβλέψουμε μια νέα καταστροφική υποχώρηση στην Ανταρκτική.
ΠΗΓΗ: in
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Ο καθένας που αναρτά σχόλιο, αναλαμβάνει προσωπικά και την ευθύνη των λεγομένων του, και ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.
Ο κάθε σχολιαστής έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και το lost-atlantis.blogspot.gr (Χαμένη Ατλαντίδα) ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.
Σε περίπτωση απρεπούς, συκοφαντικού, προσβλητικού ή ενοχλητικού σχολίου, μη διστάσετε να το επισημάνετε, για να ελεγχθεί.
Για επικοινωνία, επισημάνσεις, παράπονα κλπ επικοινωνήστε εδώ